nlnl

Nieuws

Aanmelden nieuwsbrief

plaatje los
los
Pijn van afgescheidenheid (Deel 2 – Eenheid in Licht en Duisternis) - Tineke Kleine Deters

Pijn van afgescheidenheid (Deel 2 – Eenheid in Licht en Duisternis) - Tineke Kleine Deters 26 november 2014 - Zomaar lijkt het je te overvallen, van het ene moment op het andere. Ineens het gevoel dat je niet meer bij die veilige plek in jezelf kunt komen, alleen nog maar die pijn en het verlangen of zelfs compleet gevoelloos en alleen leegte… afgrond; het licht is verdwenen… wás er ooit licht?
Ook op een pad van bewustwording en spirituele groei waarin je lichtfrequentie toeneemt en je hart zich verder opent, kun je momenten of periodes van plotselinge zwaarte ervaren.
Hoe bestaat het dat je juist nu, nadat je zoveel hebt losgelaten en je lichtbewustzijn al zoveel is toegenomen, nog zoveel duisternis en diepe pijn kunt ervaren?

Het is een machtig ascentieproces waar we ons in bevinden. Het vergt van ons hele systeem een grote mate van aanpassing naarmate ons liefdesveld groter wordt, ons hart zich opent en onze lichtfrequentie in trilling verhoogt. Gedachten en overtuigingen van het oude ego kun je niet met één druk op een knop verwijderen om vervolgens tien dimensies in trilling en in bewustzijn verder te zijn (zou wel heerlijk zijn trouwens, zo zonder het lastige gedoe met die emoties enzo…). Naast ‘weten/kennis’ moeten we de dingen tenslotte ook ervaren en doorvoelen om het met ons volle bewustzijn te kunnen omvatten en bevatten. Je fysieke en mentaal/emotionele lichaam nemen deel aan dit proces en gaandeweg ook je spirituele lichaam. Je kunt al deze lichamen - deze bewustzijnsvelden - niet los van elkaar zien, ook al kun je ze ieder apart heel goed waarnemen c.q. ervaren. Elk inzicht dat je dichter bij een hogere ‘waarheid’ brengt kan een enorme verandering in je totale zelf teweeg brengen. Er vindt als het ware een verschuiving in je energieveld plaats door een hogere trilling van informatie. Je kunt iets meer liefde (= hogere trillingsfrequentie) in je zelf toelaten, het deurtje van je hart gaat wat verder open. Niet alleen ons fysieke lichaam heeft tijd nodig om de nieuwe informatie te integreren, ook verruiming van onze bewustzijnsvelden gaat stap voor stap.

Onze ziel wil de eenheid weer ervaren in zichzelf. Door de frequentieverhoging (= Licht) wordt alles in ons dat hiermee niet resoneert in beweging gezet naar een vorm die dichter bij onze oorspronkelijkheid van licht en liefde ligt. Het bewustwordingsproces is eigenlijk een geleidelijk helingsproces van onze (deelaspecten en) ziel.
Om de diepste duisternis in de verste hoeken van onze ziel te kunnen bereiken, is de intensiteit van het meest krachtige en heldere licht nodig. Zo kan het gebeuren dat intens geluk, dat je ervaart in een hogere staat van bewustzijn, de lagere trilling van diepgewortelde pijn kan aanraken.

Een dip, depressie, afgrond, duisternis, is wellicht de roep van je ziel om weer heel te worden. Om vergeten delen weer naar het licht (in je bewustzijn) te brengen. Ergens in jou heeft zich een overtuiging geworteld die niet klopt, die niet resoneert met jouw natuurlijke staat van zijn. Het is een onbewust donker stukje dat met jouw licht gevuld en door jou in liefde omarmd en opgenomen wil worden.

Ik wil graag een ervaring met je delen. Een ervaring die nauwelijks in woorden is te vatten, maar ik probeer het toch maar…
Mijn leven lang ben ik bewust of onbewust op zoek geweest naar de diepere betekenis van liefde en verbondenheid. Na zoveel jaren van groei werd er deze keer een nog grotere overgave van mij gevraagd om in vertrouwen mijn hart te openen voor een volgende belangrijke stap.

Ik mocht ‘nee’ zeggen, maar ik wist dat mijn ziel niets liever wil en gaf gehoor aan de roep. Een bewuste keuze, zoals ik eerder in mijn leven bewust koos voor de (spirituele) weg die mijn ziel wil gaan.
Hoe intens ik de eenheid in mijzelf mocht ervaren daarna, gaat voorbij het onzegbare. Mocht ik er al woorden voor kunnen vinden, ze zouden niet de lading en het gevoel kunnen overbrengen. Ik kan het niet anders noemen dan een alles overstijgende ervaring van godsbewustzijn die me leek op te tillen terwijl ik stevig verankerd en gegrond in mijn lichaam was.
Zóoooveel liefde…. En mijn hart deed pijn. Het was er beide tegelijkertijd. Het diepe verlangen naar eenheid en samensmelting leek mijn hart te breken terwijl ik die eenheid op dat moment ten diepste ervaarde. Niet te bevatten: waarom deze pijn? Intens licht en diepe duisternis. Hoe complex kan een mens zijn?

En ineens weet ik: het is de pijn van de overtuiging dat ik géén deel van die eenheid ben! De draagwijdte van deze op illusie gebaseerde gedachte is enorm! En ik besefte: dít is de wortel van mijn lijden door de eeuwen heen, het zoeken, verlangen, verdedigen, strijden en overleven. De angel die deel van mij is geworden en mijn lichaam in dit leven ziek maakte. Afgescheidenheid als oorzaak van menselijk lijden. O wat gun ik ieder mens op deze aarde dit diepe inzicht. Alles leek samen te vallen in een ruimte in mij waar alleen Liefde met een hoofdletter aanwezig is.

Wij zijn allemaal voortgekomen uit die Bron van Licht en Liefde. Vader-Moeder-Levensenergie. Bewustzijn. En uit de grote Eenheid hebben we ons opgesplitst in delen. Nu mogen we ons weer deze eenheid herinneren en ons weer verbinden met onze zielsdelen, weer heel worden…
Hoe je dat doet? Het gebeurt vanzelf als je je openstelt voor de liefde in je zelf. Moeilijk? Nee, dat is een verkeerde gedachte. Weet dat het juist nú in je vermogen ligt. Nog nooit was je kracht en je bewustzijn van liefde zo groot als nu. Oefen heel eenvoudig het gevoel van dankbaarheid en voel de dankbare reactie van je lichaam. Zie de kleine dingen die er werkelijk toe doen en waar je dankbaar voor kunt zijn en voel hoe je hart zich meer en meer opent.

Langzamerhand worden je lichtlijntjes weer verbonden en hersteld en op een dag herinner je je weer en … IS er alleen maar… jij BENt dan alleen maar… goddelijk bewustzijn in menselijke vorm.

Zóoooveel liefde, het is écht waar, het ís er, wij zijn - jij bént het! 

In eenheid en liefde, Tineke Kleine Deters

Lees verder >
Pijn van afgescheidenheid  (Deel 1 – jouw geschenk van verbinding) - Tineke Kleine Deters

Pijn van afgescheidenheid (Deel 1 – jouw geschenk van verbinding) - Tineke Kleine Deters 21 november 2014 - Somberheid kan je zomaar overvallen. Vanuit het niets… terwijl je zo goed in je vel zat, terwijl je net nog zo vrolijk en blij was… Hoe is het mogelijk dat je ineens uit alleen maar gedachten, twijfels, angsten, onrust lijkt te bestaan? Wanneer spreek je van een ‘dip’ en wanneer ben je ‘somber’, wanneer is het ‘donker van binnen’ en wat betekent het als je ‘langs de afgrond balanceert’?

Wanneer de dagen korter worden, de avonden langer en de decembermaand naderbij komt die vooral in het teken van warmte, familie en gezelligheid staat, kan ons zo’n soort zwaarte overvallen.
Als een familieband er door omstandigheden niet is kan het gevoel van gemis sterk aangewakkerd worden door de vele reclameboodschappen waarin ons zo ongeveer perfecte ‘over-de-top-gezelligheid’ voorgeschoteld wordt.
Velen missen juist in deze maand de aanwezigheid van geliefden die - om wat voor reden dan ook – tijdelijk of permanent uit hun leven zijn verdwenen, maar in hun gedachtewereld en in hun hart zo levendig aanwezig zijn. 

Maar het omgekeerde kan ook het geval zijn. Misschien ben je juist wél temidden van je familie of vrienden tijdens de feestdagen en voel je een leegte in jezelf die je niet echt kunt plaatsen. Of je zou - als je heel eerlijk bent – deze dagen liever heel anders invullen, maar voel je je vanwege eerdere afspraken “Dit jaar bij mij/ons, volgend jaar bij jou/jullie…” verplicht om deze na te komen.  
En dan zijn er genoeg onder ons die hun best doen om te voorkomen dat lastige emoties een kans krijgen. Die de drukte en levendigheid heel bewust opzoeken... om de stilte te verdrijven in een poging om de leegte op te vullen. Met de innerlijke inprenting ‘het leven is niet leuk meer’, zijn ze naar buiten toe uitbundig vrolijk en grappig soms bij het overdrevene af. Om vooral maar niet te laten merken wat er werkelijk in hen om gaat. 

Het gevoel iets of iemand te missen, maakt dat we ons alleen voelen. Klein, eenzaam en afgescheiden van alle warmte en liefde die anderen wel lijken te hebben. Het verlangen naar diegene of datgene die/dat er niet is, doet pijn in je lichaam, met name in het gebied van je hart en je longen.
Wat is het toch vaak moeilijk voor ons mensen om pijn te durven en te kunnen voelen en emoties toe te laten. Door ontkenning uit zelfbescherming, om maar niet te hoeven voelen, wordt eigenlijk alleen maar meer eenzaamheid gecreëerd… bang voor kwetsbaarheid. 

Als jij iets uit bovenstaande herkent… en misschien wel opziet tegen de komende weken, laat dan het volgende eens op je inwerken. Geef jezelf via onderstaande oefening het geschenk van verbinding… even stil zijn om te ervaren dat je niet afgescheiden bent. Zoek daar even een moment voor uit waarin je niet gestoord kunt worden. In de vroege ochtend misschien of juist de late avond, of gewoon overdag als je geen afspraken hebt en de telefoonstekker er voor een half uurtje of een uurtje uit haalt…
Durf je het aan? Besef in de eerste plaats dat jouw beschermengel dicht bij je is en je bij de hand neemt. Vraag maar om begeleiding. Heb je niets met engelen? Wie of wat is dan jouw ‘hulpbron’? Dat kan iemand zijn die een belangrijke plaats inneemt in je hart… Je kunt ook vragen om begeleiding van ‘het hoogste Licht’ in jezelf, je hoeft niet te weten wie of wat dat dan is. Je intentie en verlangen en je vraag is voldoende. Maak contact en vraag gewoon, want als je vraagt om begeleiding van wie dan ook… dan ís die begeleiding er ook voor je. 

Voel dat je lichaam comfortabel zit of ligt en voel het kloppen van je hart. Besef dat het met elke warme klop zuurstof en bloed doorgeeft aan elk orgaan in je lichaam in welke omstandigheid jij ook verkeert. Zomaar… een constante voortdurende stroom… Leven. Zonder voorwaarden… vanzelf… wat je ook doet.. luister maar en voel maar…

Focus je op het kloppen van je hart terwijl gedachten gewoon voorbijkomen en gaan…. Laat ze voor wat ze zijn, schenk er geen aandacht aan. Je hart klopt… je bloed stroomt…voel de energie in je handen, je vingertoppen, je ruggengraat, je voetzolen. Je wordt gevoed met Leven in elke minuut, elke seconde….
En laat het geleidelijk aan stil worden terwijl je met je bewustzijn naar je hart gaat…. Stel je voor dat zich een ruimte opent die grenzeloos is… Misschien zie je beelden of kleuren, misschien alleen leegte…. Alles wat je waarneemt of ervaart is goed zoals het is. Heb geen verwachtingen, je hoeft nergens aan te voldoen, er alleen maar aanwezig te zijn. Het is jouw persoonlijke ervaring in jouw Zelf. BEN daar even voor zolang je wilt… en voel. De zachtheid, onvoorwaardelijkheid en de eenheid in alles…. zonder vaste vorm… alleen zachtheid… continue kloppen van je hart… voel de rust die je lichaam omgeeft en doorstroomt… vrijheid… grenzeloos.. veilige ruimte… en vraag of er Licht mag zijn… Vraag jouw Hulpbron om het zuiverste Licht in je hart, zoveel als je in staat bent te ontvangen. Vertrouw…
En blijf in jouw eigen ruimte net zo lang als het fijn voelt voor je. Voel je hartenklop.. leven gevende energie… bloedstroom… Licht en Liefde... verbinding… jouw geboorterecht en jouw essentie. 

Besef dat alles en iedereen om jou heen is voortgekomen en gecreëerd uit dit zelfde Licht en deze zelfde Liefde. Eenzelfde hartenklop, eenzelfde resonantie, gedragen door moeder Aarde, die diep in haar hart eveneens deze energie van Licht en Liefde in universele resonantie in zich draagt. Eénheid. Net als hen die je zo mist en niet in persoon bij je kunnen zijn deze maand. Of ze zich elders op aarde bevinden of in een andere dimensie zijn overgegaan, ze zijn nog steeds met jou verbonden in dit Licht en in deze Liefde. Deze hogere Liefde die uitstijgt boven persoonlijke verlangens en emoties. Het is de liefde die jullie ooit op aarde heeft samengebracht en die zich nu in een hogere frequentie kan voortzetten. Afgescheidenheid bestaat niet. Dit te ervaren en deze verbinding te voelen, vraagt een andere focus van je. Een focus vanuit een ander deel van je bewustzijn, vanuit een andere trillingsfrequentie. Je moet even van ‘zender’ veranderen, uitstijgen boven de begrensde mogelijkheden van je persoonlijkheid. En dat kan alleen via je hart. Heel eenvoudig, door liefde en dankbaarheid te voelen.
Dan zul je ervaren hoe de liefde en de warmte van jouw innerlijke omarming zich vermengt en samen lijkt te smelten met de energie van die ander. Voel maar… in deze liefde zijn jullie verbonden. Voel die doorstroming van deze zuivere Liefde, meegevoerd door je bloedstroom, je aderen vullend en alle ‘lege plekjes’ in jou verlichtend met haar energie van Leven en Licht, een verbindende energie in eenheid. 

In dit Licht ben en blijf je altijd en immer verbonden. Ook als je persoonlijkheid zo in beslag genomen wordt door het dagelijkse leven of door menselijke emoties, weet dan dat je altijd je focus even kunt verleggen naar die fijne plek in je hart, waar jouw liefde zetelt en waar je verbonden bent… 

Ik wens je een Lichtmaand in liefde en verbinding,
In eenheid, Tineke Kleine Deters

Lees verder >
Lieve kwetsbare Jij…. - Tineke Kleine Deters

Lieve kwetsbare Jij…. - Tineke Kleine Deters 29 oktober 2014 - Wees alsjeblieft zacht voor je zelf… je wordt nergens toe gedwongen, je hart en je ziel zullen je wel duidelijk maken welk pad bij je past.
Laat je tranen gerust de vrije loop…. Elke traan zal je hart reinigen en je ziel verzachten. Misschien is er een stemmetje in jou dat je vertelt dat het allemaal maar onzin is, en dat deze vorm van liefde alleen in sprookjes en in boeken voorkomt. Geloof me: het kan werkelijkheid voor je zijn! Stel je het om te beginnen gewoon maar eens voor. 

Laat eerst maar eens al die gevoelens die zich vanuit je binnenwereld tonen toe. Het is goed, je hoeft niet bang te zijn. Ze horen bij jou en hebben je iets te vertellen. En omdat ze bij jou horen mag je ze omarmen en er laten zijn. Accepteer eerst maar eens dat ze er zijn en neem de rust en stilte die je op dit moment nodig hebt…
Sta toe dat je hart gereinigd wordt. Sta toe dat jij de liefde in je hart toelaat en dat jouw werkelijke essentie tevoorschijn mag komen. Want liefde is jouw ware essentie, wist je dat? Ach… je was het even vergeten.
Neem je tijd… wees zacht… voel liefde voor je Zelf… 

Word je bewust van je denkpatronen. Wees je bewust van de angst die je tegenkomt terwijl je je zelf meer en meer toelaat. Wees je bewust van het stemmetje dat alleen maar kan zeggen: ‘maar wat als…’ en ‘ik weet niet hoe…’
Het kan overweldigend zijn als je hart geraakt wordt. Laat je niet beïnvloeden door dit stemmetje van je angstige ego dat wel honderd excuses en ontkenningen kan bedenken. Je hart heeft het altijd bij het rechte eind. Het hart is liefde en vanuit die liefde kun je alleen maar voor liefde in je leven kiezen. Alles wat je tot nu in een houdgreep hield en ziek maakte mag je loslaten. Kies maar voor je zelf, zoals het de bedoeling was. Alleen door naar je hart te luisteren kun jij je ware potentieel op aarde brengen. Niet door het leven te leven van een ander. 

Stil maar, voel maar, luister maar, je hart en je ziel weten wel dat het waarheid is. Omarm jezelf van binnenuit met alle liefde die je op dit moment kunt voelen. Dit is jouw schild van bescherming en veiligheid.
Durf de stap maar te wagen, er is zoveel liefde om je heen en in jou dat wacht op jouw toenadering.Het is er echt, het is werkelijkheid! Luister maar… voel maar… 

Tineke Kleine Deters

Lees verder >
Vergeving en bevrijding - Conny Coppen

Vergeving en bevrijding - Conny Coppen 22 september 2014 - Vergeving. Er wordt vaak en veel over geschreven en gesproken. Het is een essentiële kunst van het mens zijn. De moeite waard om eens dieper naar te kijken.
Kan je zo maar vergeven?
Wat houdt vergeven eigenlijk ten diepste in? Wat vraagt het echt van je?
Moet die ander dan niet eerst zijn excuus aanbieden?
Maar… ik kan dat gedrag toch niet zo maar goed praten?!

Nee, vergeven is niet het zelfde als iets goed praten.
En nee, wel of niet vergeven is niet afhankelijk van wat de ander wel of niet doet.Vergeven is ook niet iets wat je even besluit en doet. (behalve, rationeel vergeven of in je intentie vergeven, dat kan ogenblikkelijk.)
Maar diep en waarachtig vergeven vraagt in het algemeen wel wat meer.

Als je tot de essentie van vergeven komt, dan is dat geen daad meer. Het is meer een transformatie.

Bijvoorbeeld: de ervaring dat je boosheid is getransformeerd in een nieuw verworven kracht, in zelfrespect of in het vermogen om grenzen aan te geven. Of dat het doorleven van je verdriet je wijsheid en compassie heeft opgeleverd. Wanneer je jouw emoties – die door het gedrag van de ander in jou zijn opgeroepen – gebruikt om jezelf beter te leren kennen en je te ontwikkelen als mens, dan kom je vroeg of laat op een punt, waar je het gedrag van de ander nog steeds niet goed keurt, maar waar je toch kan zeggen:“het is ergens wel goed dat het me overkomen is, want het heeft me dit en dit en dat geleerd.”
Bijvoorbeeld: het heeft me moed, kracht, zelfrespect en eigenliefde gegeven. Of: “hierdoor heb ik mijn stem bevrijd; eindelijk durf ik te zeggen wat ik voel, eindelijk vraag ik ook dingen voor mijzelf”
Wat het van je vraagt:
1. Niet meer in het slachtoffer blijven zitten.
2. Omarm je emoties, onderdruk ze alleen als het echt moet (even)
3. Verspil je energie niet aan wijzen naar de ander, nog naar jezelf. Met het zoeken naar een zondebok los je niks op. Het gaat niet om schuld. Als er een pijnlijke emotie wordt opgeroepen, dan zegt dat jou iets wezenlijks: er is namelijk iets NIET aanwezig wat voor jou wel heel belangrijk is, of er is iets WEL aanwezig, wat je echt niet wilt! Je emoties laten je dus zien wat belangrijk voor je is en nodigen je uit om goed voor jezelf te zorgen daarin. Bevrijd je kracht, je eigen waarde, je eigen liefde, je stem. Groei!

En als je dan gegroeid bent en door deze ellende (die de ander jou aan deed) sterker bent geworden, dan – ja dan! – ontstaat vergeving op een diepe laag. Dan ontstaat er soms zelfs dankbaarheid.
Tenslotte: vergeven is dus niet het zelfde als goed praten. Het kan onaanvaardbaar zijn wat de ander heeft gedaan.

EN… jij hebt zelf besloten om dat onaanvaardbare te gebruiken om te groeien in kracht, vrijheid, bewustzijn, inzicht en compassie. Je bent je gevoelens aan gegaan, je hebt hulp en ondersteuning gevraagd en je kan trots en met een rechte rug verder gaan. Je hebt geen wraak genomen, niet in die zieligheid gegaan, je niet kapot, noch klein laten maken. Je hebt jezelf overwonnen!En mogelijk heeft die compassie je het vermogen gegeven om te ervaren wat er ónder dat onaanvaardbare gedrag van de ander verscholen ging. Mogelijk een enorm, onvervuld verlangen, een diepe pijn, een lang gevoeld onvermogen?

Werkelijke vergeving is niet iets wat je in je hoofd of je intentie doet. Dat is enkel de eerste stap. Werkelijke vergeving is een zaak van het hart. Werkelijke vergeving ontstaat als resultaat van een proces wat je in jezelf aangaat. Het is het resultaat van een enorm groeiproces, waarin je als een judoka de klappen leert om te zetten in beweging en kracht. Je hebt tegenkrachten nodig om te groeien. Die ander – door middel van zijn onaanvaardbare gedrag – heeft ze jou gegeven. Aan jou om ze als zo danig te gebruiken, of om je te wentelen in je slachtoffer-rol, in drama en in de macht van het slachtoffer (= zo veel mogelijk medestanders krijgen. Mensen die voor jou en tegen de ander zijn). 

Je hebt het vermogen om jezelf en de ander te bevrijden. Ga er voor! Je kan meer dan je denkt!

Conny Coppen

Lees verder >
Meer berichten worden ingeladen...
Nederlands     English
× Heart4Earth maakt gebruik van cookies. Om meer over onze algemene voorwaarden te lezen klik hier.